Mitar Vasiljević je rođen 25. augusta 1954. u Đurevićima u Bosni i Hercegovini.
Međunacionalne napetosti su planule u Višegradu nakon višestranačkih izbora koji su održani u novembru 1990. godine. Pripadnici srpske i muslimanske etničke zajednice su se naoružavali, a početkom 1992. godine došlo je do međusobnog nasilja. Napadi na nesrpsko civilno stanovništvo odigravali su se u raznim oblicima, a započeli su nakon srpskog zauzimanja grada i njihovog pokretanja sistematske zločinačke kampanje velikih razmjera koja je uključivala ubistva, silovanja i maltretiranje nesrpskog stanovništva te opštine, posebno Muslimana. Ti su događaji na kraju kulminirali u jednoj od najraširenijih i najokrutnijih kampanji etničkog čišćenja u sukobima u Bosni i Hercegovini. Stotine muškaraca, žena i djece, uglavnom Muslimana, su ubijeni. Na čelu jedne od najnasilnijih paravojnih grupa koja je djelovala na tom području bio je Milan Lukić (bivši stanovnik Višegrada). Ta paravojna grupa poznata pod imenom ‘Beli orlovi’, ušla je u Višegrad i izvršila mnoga teška krivična djela u saučesništvu sa srpskim vlastima koje su kontrolirale to područje ili barem uz njihov prešutni prisanak.
Od sredine aprila 1992. godine, Mitar Vasiljević je bio pripadnik “Belih orlova”, paravojne jedinice bosanskih Srba koja je sarađivala sa policijom i raznim vojnim jedinicama stacioniranim u Višegradu.
UBISTVA I NASILJE PROTIV ŽIVOTA I TIJELA
Dana 7. juna 1992. Milan Lukić je, sa nekoliko drugih muškaraca, odveo sedmoricu bosanskih Muslimana na obalu rijeke Drine, gdje su im naredili da se postroje uz obalu rijeke, licem okrenuti prema rijeci. Usprkos preklinjanju Muslimana da im poštede živote, pucali su im u leđa. Kada im se učinilo da su neki od njih još živi, iz neposredne blizine su pucali u ljude koji su plutali na vodi. Petorica Muslimana su ubijena, dok su dvojica uspjela pobjeći jer su se, ležeći u vodi, pretvarali da su mrtvi. Mitar Vasiljević je priznao da je bio prisutan prilikom strijeljanja ljudi na obali rijeke Drine. Tvrdio je da tokom njegovog prisustva nije shvatio da će ti ljudi biti ubijeni sve dok se nisu približili rijeci.
Oko sedamdeset bosanskih Muslimana, žena, djece i staraca, je 14. juna 1992. godine, stjerano u jednu kuću u Pionirskoj ulici, u naselju Mahala, u višegradskoj opštini. Prostor u koji su Muslimane zaključali prethodno je bio poliven zapaljivim sredstvom. Kada su tu veliku grupu ljudi natjerali da uđu u tu kuću, kuća je zapaljena. Oko 60 osoba, uključujući 46 članova iste porodice, izgorjelo je, a samo je nekolicina pobjegla.
Optužnica protiv Mitra Vasiljevića je podignuta 6. oktobra 1998. godine; izmijenjena optužnica: 20. jula 2001. godine
Tačke optužnice:
DATUM HAPŠENJA
Datum hapšenja: 25. januara 2000. godine, od strane SFOR-a, a istog dana je prebačen u pritvorsku jedinicu MKSJ.
PRVO STUPANJE PRED SUD
Prvo stupanje pred Sud: 28. januara 2000. godine
Mitar Vasiljević se izjasnio po svim tačkama optužnice da nije kriv.
STATISTIČKI PODACI
Broj sudskih dana: 54
Broj svjedoka optužbe: 36
Broj svjedoka odbrane: 28
Broj dokaznih predmeta optužbe: 133
Broj dokaznih predmeta odbrane: 40
SUĐENJE
Početak suđenja – 10. septembra 2001. godine
Završne riječi – 6., 8. i 14. marta 2002. godine
Prvostepena presuda – 29. novembra 2002. godine
Drugostepena presuda – 25. februara 2004. godine
PRVOSTEPENOM PRESUDOM OD 29. NOVEMBRA 2002. GODINE MITAR VASILJEVIĆ JE OSUĐEN NA 20 GODINA ZATVORA
Mitar Vasiljević je na osnovu individualne krivične odgovornosti proglašen krivim za:
Mitar Vasiljević je učestvovao u incidentu čije je posljedica bila ubistvo petorice Muslimana. Nakon što je zatočenike držao u hotelu “Vilina Vlas” u Višegradu, Vasiljević je odveo sedmoricu Muslimana, držeći ih na nišanu, na obalu rijeke Drine i naredio im da se postroje; zatim je na sve njih otvorena vatra i petorica su ubijena.
Dana 30. decembra 2002. godine, Mitar Vasiljević se žalio i na osuđujuću presudu i na kaznu, iznijevši osam žalbenih osnova.
Žalbeno vijeće je preinačilo prvostepenu presudu, te izreklo presudu 25. februara 2004. godine, kojom je Mitar Vasiljevića je osuđen na zatvorsku kaznu od 15 godina.
Dana 6. jula 2004. godine, Mitar Vasiljević je prebačen u Austriju na izdržavanje kazne. U kaznu mu je uračunato vrijeme koje je proveo u pritvoru od 25. januara 2000. godine.
Dana 12. marta 2010. godine, Vasiljeviću je odobreno prijevremeno puštanje.
Vasiljeviću je u gradu (Višegradu) priređen svečani doček. Kad je stigao u Višegrad, pred nekoliko stotina Višegrađana Vasiljević je kazao:
„Nikad srećniji u životu, nikad! Pozdravljam sve svoje Srbe i Srpkinje, i ostale, omladinu, posebno djecu koja nisu bila rođena za vrijeme mog odsustva. Pozdravljam te, Višegrade. Pozdravljam ti svako selo. Nemam riječi. Normalno, sto posto nepravdeno. Laži!“
Doček je propratila i četnička ikonografija, a Vasiljević je i sam nosio šubaru sa kokardom.
https://www.slobodnaevropa.org/a/vasiljevic_visegrad/1984442.html
